Na początku XVIII stulecia przed naszą erą, władca Amorytów, znany jako Hamurabi, dokonał niesamowitego zjednoczenia licznych państewek Mezopotamii, zbudowanych przez Sumerów. Dzięki temu powstała ich stolica, która nosiła nazwę Babilon. Stał się on centrum politycznym, jak i gospodarczym oraz kulturowym. Dzięki temu zakończył się także tysiącletni proces rozbicia kraju, gdzie panowały spory między ludzkie. Hamurabi, aby przyśpieszyć zjednoczenie dokonał kodyfikacji prawa, zbierając reulacje prawne istniejące w różnych sumeryjskich miastach. Kodeks ten nazwany został "Kodeksem Hamurabiego", który został zachowany w całości na 41 kolumnach, w których został opisany sposób regulowania ustroju państwa oraz prawa w państwie.